استعمالات قرآنی ذکر 3
171 بازدید
موضوع: اخلاق و عرفان


استعمالات قرآنی ذکر 3

د ـ ذکر به معنای ولایت امیرالمومنین علیه السلام: ابن عباس دربارۀ آیه "و من اعرض عن ذکری فانّ له معيشة ضنکا و نحشره يوم القيامة اعمی"[1]می گويد: هر کسی ولايت علی عليه السلام را ترک نمايد خداوند او را کور و کر می کند.[2] در احاديث هم وارد شده که منظور از ذکر خدا در اين آيه ولايت حضرت اميرالمومنين علی عليه السلام است.[3] هر کس از ولايت آن حضرت اعراض کند در روز قيامت کور محشور می شود چنانچه در دنيا دلش کور بوده، در آخرت هم چشمانش کور و حيران خواهد بود. با اين وضع از خدا خواهد پرسيد: پروردگارا چرا مرا کور محشور کردی در حالی که در دنيا بينا بودم[4]، خداوند می فرمايد همچنان که به نزد تو آيات ما آمد ـ امام صادق عليه السلام فرمود: مراد ازآيات، ائمه اطهار عليهم السلام اند ـ[5] پس آنها را فراموش کردی و متابعت ايشان را ترک کردی و سخن های آنها را نشنيدی همچنين ما امروز تو را فراموش نموديم.[6]

رها کردن خط ولایت اعراض از ذکر الهی است. امتداد ولایت امیرالمومنین علیه السلام اعتقاد به ولایت فرزندان معصوم آن حضرت است که الآن در حضرت ولی عصر علیه السلام متبلور و متجلی شده است.

هر کسی ذکر خدا یعنی ولایت را فراموش کند و از پیروی ولایت روی برگرداند شیطان بر او احاطه پیدا خواهد کرد و ولیّ او شیطان خواهد شد. این شخص گرچه در ظاهر نماز خوان و مقید به ظواهر شرع باشد ولی بر علیه امام زمان خویش قیام می کند چنانکه در کربلا چنین شد که عده ای نماز خوان و حج رفته که حافظ قرآن هم بودند نه تنها امام را یاری نکردند بلکه در مقابل او ایستادند لذا امام حسین علیه السلام می فرماید: "استحوذ علیهم الشیطان فانساهم ذکر الله."[7]

ادامه دارد...


[1]. طه/ 124

[2]. سیمای امام علی علیه السلام در قرآن/ ص 203

[3]. "عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام‏ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ مَنْ أَعْرَضَ‏ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً قَالَ يعْنِي بِهِ وَلَايَةَ أَمِيرِالْمُؤْمِنِينَ علیه السلام قُلْتُ‏ وَ نَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَعْمى‏ قَالَ يعْنِي أَعْمَى الْبَصَرِ فِي الْآخِرَةِ أَعْمَى الْقَلْبِ فِي الدُّنْيَا عَنْ وَلَايَةِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ علیه السلام قَالَ وَ هُوَ مُتَحَيِّرٌ فِي الْقِيَامَة" کافی/ ج 1/ ص 435، تفسیر فرات کوفی/ ص 261، مناقب ابن شهر آشوب/ ج 3/ ص117.

[4]. طه/ 127 ـ 125.

[5]. ر.ک امام شناسی/ ص 450

[6]. امام شناسی علامه مجلسی/ ص 450، و همچنین ر.ک شرح اصول الکافی لمولی صالح المازندرانی/ ج7/ ص 119.

[7]. فرهنگ جامع سخنان امام حسین علیه السلام/ ص 543.